Abstrakcja organiczna i fascynacja światłem

        Lubię przyglądać się naszemu światu. Myślę, że poznawanie go odbywa się poprzez organiczną percepcję i abstrakcyjną refleksję. Dlatego więc moje malarstwo zwykle nazywam abstrakcją organiczną, porządkowaną światłem...

Ukończyłam Wydział Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi i od kilkunastu lat zajmuję się zawodowo projektowaniem na płaszczyźnie i w przestrzeni oraz twórczością w dziedzinie rysunku, malarstwa i fotografii.
Moje prace malarskie są unikalne i bardzo osobiste, stanowią rodzaj syntezy codzienności z motywami uniwersalnymi. Nie rozpisując się zacytuję po prostu słowa mojego przyjaciela Piotra Groblińskiego – poety, animatora i krytyka sztuki:
„Tworzącą osnowę linię Strzemiński – Fijałkowski – Bigoszewski splata się z organiczną, secesyjną linią wątków osobistych. Tak przygotowane płótno batikowo farbuje się tuszami nastrojów, umieszcza w ramach obejrzanych wystaw i wyszywa na nim pastelami niewinne motywy. Blasku całości dodają akrylowe laserunki.
Skomplikowana technika pozwala rozplanować szczegóły rysunku w kilku warstwach, a jednocześnie zmusza do oglądania obrazu z różnych stron, gdyż to światło jest
w tych opowieściach reżyserem rozkładającym akcenty. Któż jest jednak reżyserem światła?”

Od siebie zaś dodam odnośnie moich „Światłolubnych” obrazów, że obserwując grę świateł, temperaturę barw, strukturalność form, powołuję symbole natury, a własna technika sprawia, że obrazy żyją w rytm oświetlenia: wchodzą w dialog, intrygują, budzą się i zasypiają...

Ostatnio powstały cykle obrazów na płótnie, które stanowiły kanwę wystaw indywidualnych: 2005 - "mooie nederlandse...", 2006-2007 - "Stoki"oraz "Italia", 2008 - "Noce i dni", 2009 - "Światłolubne", 2010 - "Tulpizm". Fragmenty z tych zbiorów można obejrzeć w prezentowanej tutaj galerii - serdecznie zapraszam!

Agnieszka Głowacka